Les Femmes
RSS
A magazine about femmes

Κάποιοι θα έχετε ήδη προσέξει ότι μετακομίσαμε σε ένα πιο φιλόξενο περιβάλλον! Σιγά σιγά το site μας θα γίνει ακριβώς όπως το ονειρευόμασταν κι επειδη η χαρα που μοιράζεται με άλλους είναι διπλή χαρά ανυπομονούμε να ακούσουμε προτάσεις από εσάς για να βελτιώσουμε τη σελίδα μας και να γίνει και δική σας σελίδα!!
www.femmes.gr

Comments

Εδω η ομιλία του Δημάρχου Γιάννη Μπουτάρη…Μακάρι να ήταν όλοι οι δήμαρχοι έτσι!

Comments
Σκέφτομαι μερικές φορές πως δε χρειάζονται πολλά για να ανασάνει μια πόλη, της αρκεί μια … «αιγίδα» για να δείξει το θετικό, το καινούργιο της πρόσωπο. Μια αφορμή για να δηλώσει τον υπόγειο κοσμοπολιτισμό της, που η μέγγενη της «συμπρωτεύουσας» την εμποδίζει. Στο 1o Gay Pride της Θεσσαλονίκης, 100 χρόνια από την απελευθέρωση της πόλης, δεν απελευθερώθηκαν φυσικά οι ομοφυλόφιλοι της πόλης, αυτοί πιστεύω ότι έχουν άλυτα θέματα να λύσουν για να απελευθερωθούν πραγματικά.

Ελευθερώθηκε ένα δυνατό ρεύμα υποστήριξης γι’ αυτούς, από μια νεολαία της πόλης που σκοπίμως αποφεύγουμε να εκθειάσουμε. Μια νεολαία ασχέτως σεξουαλικής συμπεριφοράς, που έχει ταξιδέψει, διαβάσει και ενημερωθεί για το πώς ζουν στον κόσμο οι άνθρωποι αυτού του πολυπολιτισμικού αιώνα.

Προφανώς αυτό κατάλαβε ο Μπουτάρης και τόλμησε, κάτι που η γενιά μου μόνο στη σφαίρα της επιστημονικής θα μπορούσε να οραματιστεί.

Η συμμετοχή, το κέφι, η διάθεση για επικοινωνία όσων συμμετείχαν ξεπέρασε κατά πολύ αυτό που διακήρυξαν οι οργανωτές της παρέλασης, είναι κάτι περισσότερο από ένα show υπερηφάνειας, είχε αυτό το μαγικό υπόγειο ρεύμα αλληλεγγύης για το διαφορετικό του καθενός, αναγκαία κι ικανή συνθήκη να επαναπροσδιορίσουμε στην αληθινή ζωή τις σχέσεις μεταξύ μας , τις σχέσεις των πολιτών που είχαμε χάσει από αμέλεια, βαρεμάρα η άκρατο προσωπικό εγωισμό.
Περπατώντας στην παράλια παρέα με την Κατερίνα, την υπεύθυνη του Κοινωνικού Ιατρείου της πόλης, είδαμε πολλά δακρυσμένα μάτια συμπολιτών μας, όχι για την κατάντια της πόλης όπως θα σπεύσουν να πουν πολλοί, αλλά αληθινής συγκίνησης, γιατί στα πρόσωπα των νέων ανθρώπων έβλεπαν τα πρόσωπα των χαμένων φίλων, που χάθηκαν από ανομολόγητη και οδυνηρή αρρώστια, μόνοι και κοινωνικά απόβλητοι. Σε άλλες εποχές.

Και κει στη μέση της Νέας Παράλιας σα να ψήλωσα κι εγώ για λίγο, γιατί σε τούτο το πανηγυρακι της ομοφυλοφιλίας, και των ανώμαλων που ενόχλησε σφοδρά τον μητροπολίτη μας, είδα κάτι από τη φλόγα, την πολιτική θέση, και την πρόταση για περισσότερη συμμετοχή, αλληλεγγύη και δράση που είδα στο πρώτο pride της Βαρκελώνης, όταν έπεσε ο Φράνκο και λιγότερο την ελαφρότητα των drug shows που συνάντησα στα pride του Λονδίνου και του Άμστερνταμ.
Είδα με τα μάτια μου ότι υπάρχει κι είναι έτοιμη μια ολόκληρη γενιά ενεργών πολιτών, που έχουν αντοχή κι ανοχή στο διαφορετικό, που θελουν μια άλλη πόλη, μια άλλη χώρα και περιμένουν τον σωστό που θα τους βάλει στην πρίζα, για να ανάψουν δημιουργικά, ειρηνικά κι όχι καταστροφικά κι ατελέσφορα όλα τους τα όνειρα για να φωτιστούν οι ζωές τους για να αντέξουν την κρίση και τα προβλήματα.

Source: http://www.parallaximag.gr

Σκέφτομαι μερικές φορές πως δε χρειάζονται πολλά για να ανασάνει μια πόλη, της αρκεί μια … «αιγίδα» για να δείξει το θετικό, το καινούργιο της πρόσωπο. Μια αφορμή για να δηλώσει τον υπόγειο κοσμοπολιτισμό της, που η μέγγενη της «συμπρωτεύουσας» την εμποδίζει. Στο 1o Gay Pride της Θεσσαλονίκης, 100 χρόνια από την απελευθέρωση της πόλης, δεν απελευθερώθηκαν φυσικά οι ομοφυλόφιλοι της πόλης, αυτοί πιστεύω ότι έχουν άλυτα θέματα να λύσουν για να απελευθερωθούν πραγματικά.

Ελευθερώθηκε ένα δυνατό ρεύμα υποστήριξης γι’ αυτούς, από μια νεολαία της πόλης που σκοπίμως αποφεύγουμε να εκθειάσουμε. Μια νεολαία ασχέτως σεξουαλικής συμπεριφοράς, που έχει ταξιδέψει, διαβάσει και ενημερωθεί για το πώς ζουν στον κόσμο οι άνθρωποι αυτού του πολυπολιτισμικού αιώνα.

Προφανώς αυτό κατάλαβε ο Μπουτάρης και τόλμησε, κάτι που η γενιά μου μόνο στη σφαίρα της επιστημονικής θα μπορούσε να οραματιστεί.

Η συμμετοχή, το κέφι, η διάθεση για επικοινωνία όσων συμμετείχαν ξεπέρασε κατά πολύ αυτό που διακήρυξαν οι οργανωτές της παρέλασης, είναι κάτι περισσότερο από ένα show υπερηφάνειας, είχε αυτό το μαγικό υπόγειο ρεύμα αλληλεγγύης για το διαφορετικό του καθενός, αναγκαία κι ικανή συνθήκη να επαναπροσδιορίσουμε στην αληθινή ζωή τις σχέσεις μεταξύ μας , τις σχέσεις των πολιτών που είχαμε χάσει από αμέλεια, βαρεμάρα η άκρατο προσωπικό εγωισμό.

Περπατώντας στην παράλια παρέα με την Κατερίνα, την υπεύθυνη του Κοινωνικού Ιατρείου της πόλης, είδαμε πολλά δακρυσμένα μάτια συμπολιτών μας, όχι για την κατάντια της πόλης όπως θα σπεύσουν να πουν πολλοί, αλλά αληθινής συγκίνησης, γιατί στα πρόσωπα των νέων ανθρώπων έβλεπαν τα πρόσωπα των χαμένων φίλων, που χάθηκαν από ανομολόγητη και οδυνηρή αρρώστια, μόνοι και κοινωνικά απόβλητοι. Σε άλλες εποχές.

Και κει στη μέση της Νέας Παράλιας σα να ψήλωσα κι εγώ για λίγο, γιατί σε τούτο το πανηγυρακι της ομοφυλοφιλίας, και των ανώμαλων που ενόχλησε σφοδρά τον μητροπολίτη μας, είδα κάτι από τη φλόγα, την πολιτική θέση, και την πρόταση για περισσότερη συμμετοχή, αλληλεγγύη και δράση που είδα στο πρώτο pride της Βαρκελώνης, όταν έπεσε ο Φράνκο και λιγότερο την ελαφρότητα των drug shows που συνάντησα στα pride του Λονδίνου και του Άμστερνταμ.

Είδα με τα μάτια μου ότι υπάρχει κι είναι έτοιμη μια ολόκληρη γενιά ενεργών πολιτών, που έχουν αντοχή κι ανοχή στο διαφορετικό, που θελουν μια άλλη πόλη, μια άλλη χώρα και περιμένουν τον σωστό που θα τους βάλει στην πρίζα, για να ανάψουν δημιουργικά, ειρηνικά κι όχι καταστροφικά κι ατελέσφορα όλα τους τα όνειρα για να φωτιστούν οι ζωές τους για να αντέξουν την κρίση και τα προβλήματα.

Source: http://www.parallaximag.gr

Comments
Ό,τι και να λέει όμως ο Άνθιμος, το Pride θα γίνει και μάλιστα με την έμπρακτη στήριξη του Δήμου Θεσσαλονίκης. Το Πρόγραμμα των εκδηλώσεων είναι πλούσιο και μπορείτε να το δείτε κάνοντας click εδώ.
Σχετικά με τις συναυλίες, αξίζει να προσέξετε τις Berlin Brides

Ό,τι και να λέει όμως ο Άνθιμος, το Pride θα γίνει και μάλιστα με την έμπρακτη στήριξη του Δήμου Θεσσαλονίκης. Το Πρόγραμμα των εκδηλώσεων είναι πλούσιο και μπορείτε να το δείτε κάνοντας click εδώ.

Σχετικά με τις συναυλίες, αξίζει να προσέξετε τις Berlin Brides

Comments
                                     ΑΝΘΙΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ PRIDE 
Δε περιμέναμε και να είναι στη πρώτη γραμμή στη παρέλαση…Ιδού η ανακοίνωση που έξεδωσε ο μητροπολίτης Άνθιμος σχετικά με το πρώτο Thessaloniki Pride:
«Απορούμε, θλιβόμεθα, διαμαρτυρόμεθα και γνωρίζουμε ότι πολίτες, άνδρες και γυναίκες, ιδίως νέοι της πόλεώς μας έχουν δηλώσει ότι θα αντιδράσουν έντονα σε τέτοια παρουσία και ανήθικη παρέλαση οπουδήποτε στην πόλη μας αλλά ειδικότερα στην καρδιά της ζωής των δύο μεγάλων μας Ναών, Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και Αγίας Σοφίας» αναφέρει μεταξύ άλλων ανακοίνωση του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμού, που χαρακτηρίζει τις εκδηλώσεις : «γεγονός απαράδεκτο για τα ήθη και τα έθιμα της πόλης».
Το ότι ο Άνθιμος μιλάει εξ’ ονόματος των νέων της Θεσσαλονίκης το θεωρούμε τουλάχιστον τραγελαφικό.

                                     ΑΝΘΙΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ PRIDE

Δε περιμέναμε και να είναι στη πρώτη γραμμή στη παρέλαση…
Ιδού η ανακοίνωση που έξεδωσε ο μητροπολίτης Άνθιμος σχετικά με το πρώτο Thessaloniki Pride:

«Απορούμε, θλιβόμεθα, διαμαρτυρόμεθα και γνωρίζουμε ότι πολίτες, άνδρες και γυναίκες, ιδίως νέοι της πόλεώς μας έχουν δηλώσει ότι θα αντιδράσουν έντονα σε τέτοια παρουσία και ανήθικη παρέλαση οπουδήποτε στην πόλη μας αλλά ειδικότερα στην καρδιά της ζωής των δύο μεγάλων μας Ναών, Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και Αγίας Σοφίας» αναφέρει μεταξύ άλλων ανακοίνωση του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμού, που χαρακτηρίζει τις εκδηλώσεις : «γεγονός απαράδεκτο για τα ήθη και τα έθιμα της πόλης».


Το ότι ο Άνθιμος μιλάει εξ’ ονόματος των νέων της Θεσσαλονίκης το θεωρούμε τουλάχιστον τραγελαφικό.

Comments
Πλήθος γυναικών τις τελευταίες εβδομάδες βγαίνει στους δρόμους και διαμαρτύρεται για την αποκήρυξη των αμβλώσεων στη γειτονική Τουρκία, μια απόφαση που φαίνεται να ελήφθη από τον κ. Ερντογάν ώστε να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη και να «σκεπάσει» τη σφαγή Κούρδων αμάχων που συνέβη το Δεκέμβριο του περασμένου έτους, γράφει το περιοδικό και συνεχίζει: πρόκειται ίσως για το μεγαλύτερο σκάνδαλο στη θητεία του, επισημαίνεται στο εν λόγω άρθρο.   Σύμφωνα με το Der Spiegel, ο Τούρκος πρωθυπουργός είναι βαθιά συντηρητικός άνθρωπος και  οι αντιλήψεις του για τις γυναίκες είναι  παραδοσιακές και παρωχημένες, ενώ η πολιτική που ασκεί στη χώρα είναι στη βάση της πατριαρχική. Το δημοσίευμα μάλιστα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών στην Τουρκία ανέρχεται στο 29 τοις εκατό, το χαμηλότερο μεταξύ όλων των 34 χωρών μελών του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).   «Ο Ερντογάν δεν είναι αυτός που, όταν ήταν δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης το 1994 είπε σε μια υπάλληλο ότι δεν πρέπει ποτέ να επιτραπεί στις γυναίκες η είσοδος στους κύκλους της πολιτικής ηγεσίας, διότι κάτι τέτοιο θα ήταν “ενάντια στην ανθρώπινη φύση”;», συνεχίζει το άρθρο και επισημαίνει ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός το 2010, έχοντας προσκαλέσει εκπροσώπους των γυναικείων οργανώσεων στην Κωνσταντινούπολη ομολόγησε ότι «δεν πιστεύει στην ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών».

Πηγή: www.tvxs.gr

Πλήθος γυναικών τις τελευταίες εβδομάδες βγαίνει στους δρόμους και διαμαρτύρεται για την αποκήρυξη των αμβλώσεων στη γειτονική Τουρκία, μια απόφαση που φαίνεται να ελήφθη από τον κ. Ερντογάν ώστε να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη και να «σκεπάσει» τη σφαγή Κούρδων αμάχων που συνέβη το Δεκέμβριο του περασμένου έτους, γράφει το περιοδικό και συνεχίζει: πρόκειται ίσως για το μεγαλύτερο σκάνδαλο στη θητεία του, επισημαίνεται στο εν λόγω άρθρο.
 
Σύμφωνα με το Der Spiegel, ο Τούρκος πρωθυπουργός είναι βαθιά συντηρητικός άνθρωπος και  οι αντιλήψεις του για τις γυναίκες είναι  παραδοσιακές και παρωχημένες, ενώ η πολιτική που ασκεί στη χώρα είναι στη βάση της πατριαρχική. Το δημοσίευμα μάλιστα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών στην Τουρκία ανέρχεται στο 29 τοις εκατό, το χαμηλότερο μεταξύ όλων των 34 χωρών μελών του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).
 
«Ο Ερντογάν δεν είναι αυτός που, όταν ήταν δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης το 1994 είπε σε μια υπάλληλο ότι δεν πρέπει ποτέ να επιτραπεί στις γυναίκες η είσοδος στους κύκλους της πολιτικής ηγεσίας, διότι κάτι τέτοιο θα ήταν “ενάντια στην ανθρώπινη φύση”;», συνεχίζει το άρθρο και επισημαίνει ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός το 2010, έχοντας προσκαλέσει εκπροσώπους των γυναικείων οργανώσεων στην Κωνσταντινούπολη ομολόγησε ότι «δεν πιστεύει στην ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών».

Πηγή: www.tvxs.gr

Comments
Ροζ ήταν η σβάστικα σύμφωνα με ιστορικά ντοκουμέντα

Νέα δεδομένα έρχονται στο φως μετά την κυκλοφορία του βιβλίου The Pink Swastika: Homosexuality in the Nazi Party» σύμφωνα με το οποίο το χρώμα της σβάστικας ήταν ροζ και… οι σχέσεις του κινήματος τους ναζισμού με την ομοφυλοφιλία άρρηκτες.  Οι συγγραφείς του παραθέτουν, όπως αναφέρουν- αποδείξεις για το ότι  πολλά στελέχη του ναζιστικού καθεστώτος ήταν στην πραγματικότητα ομοφυλόφιλοι. Το ροζ τρίγωνο -σύμβολο του κινήματος για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων- εμπνέεται από το μήνυμα που φέρει η σβάστικα. Το βιβλίο παραθέτει περίπου 200 γραπτά ιστορικά ντοκουμέντα που δείχνουν, πάντα σύμφωνα με τους συγγραφείς, ότι ενώ οι Ναζί αποδίδονταν σε απηνείς διώξεις των ομοφυλόφιλων, στην ουσία είχαν στους κόλπους τους πολλούς ανθρώπους με τέτοιο σεξουαλικό προσανατολισμό και μάλιστα ακόμη και στα ανώτατα κλιμάκια της ηγεσίας τους. Αναφέρεται επίσης εκτενώς σε μια θεμελιώδη μορφή του ναζιστικού κινήματος, τον Ernst Roehm, του οποίου ο Χίτλερ ήταν εν πολλοίς προστατευόμενος αφήνοντας σαφείς αιχμές για τη σχέση των δυο ανδρών.

πηγή: www.newsbeast.gr

Ροζ ήταν η σβάστικα σύμφωνα με ιστορικά ντοκουμέντα

Νέα δεδομένα έρχονται στο φως μετά την κυκλοφορία του βιβλίου The Pink Swastika: Homosexuality in the Nazi Party» σύμφωνα με το οποίο το χρώμα της σβάστικας ήταν ροζ και… οι σχέσεις του κινήματος τους ναζισμού με την ομοφυλοφιλία άρρηκτες.

Οι συγγραφείς του παραθέτουν, όπως αναφέρουν- αποδείξεις για το ότι πολλά στελέχη του ναζιστικού καθεστώτος ήταν στην πραγματικότητα ομοφυλόφιλοι. Το ροζ τρίγωνο -σύμβολο του κινήματος για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων- εμπνέεται από το μήνυμα που φέρει η σβάστικα.

Το βιβλίο παραθέτει περίπου 200 γραπτά ιστορικά ντοκουμέντα που δείχνουν, πάντα σύμφωνα με τους συγγραφείς, ότι ενώ οι Ναζί αποδίδονταν σε απηνείς διώξεις των ομοφυλόφιλων, στην ουσία είχαν στους κόλπους τους πολλούς ανθρώπους με τέτοιο σεξουαλικό προσανατολισμό και μάλιστα ακόμη και στα ανώτατα κλιμάκια της ηγεσίας τους.

Αναφέρεται επίσης εκτενώς σε μια θεμελιώδη μορφή του ναζιστικού κινήματος, τον Ernst Roehm, του οποίου ο Χίτλερ ήταν εν πολλοίς προστατευόμενος αφήνοντας σαφείς αιχμές για τη σχέση των δυο ανδρών.
πηγή: www.newsbeast.gr

Comments
Λίγο οι εκλογές, λίγο η κρίση κι έχουμε τάσεις φυγής. Πού να πάμε?
Ιδού οι top 5 gay προορισμοί:
1.San Francisco, ΗΠΑΜε τις σημαίες να ανεμίζουν σε πάρα πολλές κατοικίες αλλά και μαγαζιά το San Francisco χαρίζει ώρες ανεμελειάς στα gay ζευγάρια τα οποία επιλέγουν να το επισκεφθούν, ένα αληθινό πολιτισμικό σοκ (με τη καλή έννοια) για όποιον το επισκεφθεί. Να σας θυμίσουμε επίσης ότι και το L Word γυρίστηκε εκεί.2.Sydney, ΑυστραλίαΤο ότι το Sydney φιλοξένησε το 2002 τα Gay Games νομίζω ότι τα λέει όλα αλλά δεν είναι μόνον αυτό. Καλωσήρθατε στη πόλη όπου επίσης διοργανώνεται και μια από τις μεγαλύτερες παρελάσεις παγκοσμίως το event ονομάζεται Mardi Gras και συγκεντρώνει περισσότερο από μισό εκατομμύριο κόσμο.3.Amsterdam, ΟλλανδίαΗ gay πρωτεύουσα της Ευρώπης ήταν και αυτή που πρώτη αναγνώρισε το δικαίωμα της ένωσης ατόμων ιδίου φύλου αλλά και αυτή που διοργανώνει 2 παρελάσεις, μία το δεύτερο Σάββατο του Αυγούστου και μια στις 30 Απριλίου στο Homomonument, ενα μνημείο αφιερωμένο σε αυτούς που διώχθηκαν από τους Ναζί. Εκεί θα βρείτε επίσης πάνω από 100 μπαρ, ξενοδοχεία, αθλητικά κλάμπ, χορωδίες και βιβλιοπωλεία.4.Μύκονος  και Ερεσσός, ΕλλάδαΓια να μη μείνει κανείς δυσαρεστημένος. Για τη Μύκονο οι συστάσεις περιττεύουν για την Ερεσσό αρκεί να αναφέρουμε το γυναικείο φεστιβάλ που διοργανώνεται εκεί κάθε Αύγουστο το οποίο μάλιστα τυγχάνει και διεθνούς προβολής.5.Barcelona, ΙσπανίαΕίναι γνωστό ότι στην Ισπανία οι gay γάμοι νομιμοποιήθηκαν επί Zapatero και η Καταλανική πρωτεύουσα κατέχει τα πρωτεία στα gay bar και events. Συνδυάστε διασκέδαση με πολιτισμό.

Λίγο οι εκλογές, λίγο η κρίση κι έχουμε τάσεις φυγής. Πού να πάμε?

Ιδού οι top 5 gay προορισμοί:

1.San Francisco, ΗΠΑ
Με τις σημαίες να ανεμίζουν σε πάρα πολλές κατοικίες αλλά και μαγαζιά το San Francisco χαρίζει ώρες ανεμελειάς στα gay ζευγάρια τα οποία επιλέγουν να το επισκεφθούν, ένα αληθινό πολιτισμικό σοκ (με τη καλή έννοια) για όποιον το επισκεφθεί. Να σας θυμίσουμε επίσης ότι και το L Word γυρίστηκε εκεί.

2.Sydney, Αυστραλία
Το ότι το Sydney φιλοξένησε το 2002 τα Gay Games νομίζω ότι τα λέει όλα αλλά δεν είναι μόνον αυτό. Καλωσήρθατε στη πόλη όπου επίσης διοργανώνεται και μια από τις μεγαλύτερες παρελάσεις παγκοσμίως το event ονομάζεται Mardi Gras και συγκεντρώνει περισσότερο από μισό εκατομμύριο κόσμο.

3.Amsterdam, Ολλανδία
Η gay πρωτεύουσα της Ευρώπης ήταν και αυτή που πρώτη αναγνώρισε το δικαίωμα της ένωσης ατόμων ιδίου φύλου αλλά και αυτή που διοργανώνει 2 παρελάσεις, μία το δεύτερο Σάββατο του Αυγούστου και μια στις 30 Απριλίου στο Homomonument, ενα μνημείο αφιερωμένο σε αυτούς που διώχθηκαν από τους Ναζί. Εκεί θα βρείτε επίσης πάνω από 100 μπαρ, ξενοδοχεία, αθλητικά κλάμπ, χορωδίες και βιβλιοπωλεία.

4.Μύκονος  και Ερεσσός, Ελλάδα
Για να μη μείνει κανείς δυσαρεστημένος. Για τη Μύκονο οι συστάσεις περιττεύουν για την Ερεσσό αρκεί να αναφέρουμε το γυναικείο φεστιβάλ που διοργανώνεται εκεί κάθε Αύγουστο το οποίο μάλιστα τυγχάνει και διεθνούς προβολής.

5.Barcelona, Ισπανία
Είναι γνωστό ότι στην Ισπανία οι gay γάμοι νομιμοποιήθηκαν επί Zapatero και η Καταλανική πρωτεύουσα κατέχει τα πρωτεία στα gay bar και events. Συνδυάστε διασκέδαση με πολιτισμό.

Comments
Μετά την είσοδο του Νεοναζιστικού κόμματος “Χρύση Αυγή” στη Βουλή έχει ακολουθήσει η πλήρης αποθράσυνση των μελών και οπαδών του κόμματος οι οποίοι όχι μόνο επιτέθηκαν σε 2 γυναίκες του κοινοβουλίου μπροστά στα έκπληκτα μάτια χιλιάδων τηλεθεατών, προβάλλοντας με περίσσια υπερηφάνεια τον μισογυνισμό τους,  αλλά επίσης απειλούν ανοιχτά την gay κοινοτήτα αφήνοντας προβοκατόρικα φυλλάδια στο Γκάζι. Τα φυλλάδια αυτά έγραφαν “Μετά τους μετανάστες είστε οι επόμενοι” και έρχονται να προστεθούν στις παλαιότερες επιθέσεις εναντίον ομοφυλοφίλων ξανά στη περιοχή του Κεραμεικού. Θεωρήσαμε αναγκαιότητα να ενημερώσουμε για τις αντιλήψεις της Χρυσής Αυγής όλους του φίλους και τις φίλες μας γιατί είμαστε της άποψης ότι ο ενημερωμένος λαός δεν έχει να φοβάται τίποτα. Ξετρυπώσαμε για το σκοπό αυτό μια έρευνα που είχε δημοσιευτεί στον “ΙΟ” της Ελευθεροτυπίας σχετικά με τις διώξεις και όχι μόνο των ομοφυλόφιλων στη Ναζιστική Γερμανία. Το άρθρο είναι μακροσκελές για αυτό και παραθέτουμε αποσπάσματα, μπορείτε ωστόσο να το διαβάσετε όλο    εδώ.Αν το θεωρείτε κατατοπιστικό μη διστάσετε να το μοιραστείτε και με άλλους.—————————————————————————————————————-

(…)Τα μακάβρια δεδομένα της δίωξης:  Στα 1935, η παράγραφος 175 του Ποινικού Κώδικα που από το 1871 ποινικοποιούσε την ομοφυλοφιλία ενισχύθηκε με πρόσθετες διατάξεις και την επόμενη χρονιά το ειδικό τμήμα της Γκεστάπο αναβαθμίστηκε από τον Χίμλερ σε Ομοσπονδιακό Γραφείο Ασφαλείας για την Πάταξη της Ομοφυλοφιλίας και της Έκτρωσης. Αυτομάτως, οι διώξεις ομοφυλόφιλων αυξήθηκαν, φθάνοντας στο αποκορύφωμά τους μεταξύ 1937-1939. Στα δύο αυτά χρόνια πιστεύεται ότι σημειώθηκαν οι μισές περίπου από τις καταδίκες ομοφυλόφιλων ανδρών που διεκπεραιώθηκαν σε όλη τη διάρκεια του Τρίτου Ράιχ. Δεν είναι εύκολο να διαπιστωθεί με ακρίβεια ο αριθμός των ομοφυλόφιλων που διώχθηκαν από το ναζιστικό καθεστώς. Οι σχετικές μελέτες υπολογίζουν σε 100.000 τους άνδρες που συνελήφθησαν με τη συγκεκριμένη κατηγορία και σε 50.000-63.000 εκείνους που καταδικάστηκαν. Ασαφής παραμένει και ο αριθμός των γυναικών που είχαν αντίστοιχη τύχη. Καθώς η παράγραφος 175 δεν προέβλεπε τιμωρία της γυναικείας ομοφυλοφιλίας, και αφού οι φραστικές επιθέσεις κατά των λεσβιών δεν στάθηκαν ιδιαίτερα κεντρικές στον εθνικοσοσιαλιστικό λόγο, πολλοί υποστήριξαν ότι οι ομοφυλόφιλες γυναίκες δεν υπήρξαν σε καμία περίπτωση στόχος των ναζιστών. Αρκετές έμμεσες πηγές, αλλά και οι άμεσες μαρτυρίες γυναικών που κατηγορήθηκαν ως λεσβίες και οδηγήθηκαν σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης, διαφοροποιούν την εικόνα: αν και πολύ σπανιότερα από τους άνδρες ομοφυλόφιλους, ορισμένες γυναίκες που καταγγέλθηκαν ως λεσβίες υπέστησαν και αυτές τον εφιάλτη των ναζιστικών στρατοπέδων. Να επιστρέψουμε: Ο αριθμός των ομοφυλόφιλων ανδρών που μετά την καταδίκη τους οδηγήθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν είναι γνωστός. Κάποιοι ερευνητές τον υπολογίζουν σε 5-15.000. Άγνωστο παραμένει και το ακριβές ποσοστό των “175άρηδων” που θανατώθηκαν κατά την κράτησή τους. Υπάρχουν, ωστόσο, και αρκετές βεβαιότητες. Η πρώτη σχετίζεται με την εθνικότητα των ομοφυλόφιλων κρατουμένων: στη συντριπτική τους πλειονότητα ήταν Γερμανοί και Αυστριακοί, αφού η δίωξη της ομοφυλοφιλίας στόχευε αποκλειστικά στην “καθαρότητα της γερμανικής φυλής”. Η δεύτερη αφορά τις συνθήκες κράτησής τους: τους ομοφυλόφιλους περίμενε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης η βέβαιη εξόντωση, γεγονός που ερμηνεύει και την υψηλότερη σε σχέση με άλλες κατηγορίες εγκλείστων θνησιμότητά τους (στο 60% τοποθετείται από κάποιες μελέτες η θνησιμότητα των ομοφυλόφιλων έναντι του 14% των πολιτικών κρατουμένων).
Από την πρώτη στιγμή της άφιξής τους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, “ειδική” υποδοχή επιφυλασσόταν στους κρατούμενους με το υφασμάτινο ροζ τρίγωνο στο σακάκι (κίτρινο φορούσαν, ως γνωστόν, οι Εβραίοι, πράσινο οι ποινικοί, κόκκινο οι πολιτικοί, μαύρο οι “κοινωνικά απροσάρμοστοι”, καφέ οι Τσιγγάνοι και λιλά οι μάρτυρες του Ιεχωβά). Ολες οι μαρτυρίες είναι στο σημείο αυτό σύμφωνες: τα σωματικά βασανιστήρια και οι εξευτελισμοί που συνιστούσαν την τελετουργία μύησης των “καινούριων” στην κόλαση του στρατοπέδου αποκτούσαν απίστευτη σκληρότητα στην περίπτωση των καταδίκων της παραγράφου 175. Ακολουθούσε συνήθως η απομάκρυνσή τους από τους υπόλοιπους κρατούμενους (“για να μην τους μιάνουν”) και η ουσιαστική αποκοπή τους από το υπόλοιπο σώμα των κρατουμένων. Οι Ες-Ες εξαντλούσαν πάνω τους όλη τους τη βία, αναγκάζοντάς τους να επαναλαμβάνουν διαρκώς τους λόγους που τους οδήγησαν στον εγκλεισμό, υποβάλλοντάς τους σε συνεχή μαρτύρια και αναθέτοντάς τους τις πιο επικίνδυνες εργασίες, από τις οποίες ήταν βέβαιο ότι οι περισσότεροι δεν θα γύριζαν ζωντανοί. Ελάχιστοι είχαν την ελπίδα για μια κάπως καλύτερη μεταχείριση, έστω και προσωρινή: ήταν οι νεότεροι και ωραιότεροι που κάποιοι φρουροί μπορούσαν να διαλέξουν για ερωτικούς συντρόφους. 
Ακόμη πιο τραυματική ήταν για τους ομοφυλόφιλους η στάση των συγκρατουμένων τους. Ποτισμένοι με την τρέχουσα ομοφοβία της εποχής, ποινικοί και πολιτικοί κρατούμενοι απέφευγαν όσο γινόταν τις επαφές με τους “175άρηδες” και αρνούνταν να τους εντάξουν στα μυστικά δίκτυα που συγκροτούνταν στο στρατόπεδο με στόχο την αλληλοϋποστήριξη των εγκλείστων. Έτσι, οι ομοφυλόφιλοι δεν είχαν καμία πρόσβαση στην παράλληλη αυτή εσωτερική δομή των στρατοπέδων που φρόντιζε να ικανοποιήσει τις ανάγκες των κρατουμένων για λίγη έξτρα τροφή ή για μια πιο ξεκούραστη θέση εργασίας. Και είναι γνωστό ότι οι πολιτικοί και ποινικοί κάπο (κρατούμενοι που ορίζονταν υπεύθυνοι μιας ομάδας και αποκτούσαν κάποιες εξουσίες πάνω στους συντρόφους τους), όταν είχαν τη δυνατότητα να αποφασίσουν για τη σύνθεση μιας αποστολής θανάτου, επέλεγαν συνήθως τους μελλοθάνατους από την ομάδα των ομοφυλόφιλων προκειμένου να γλιτώσουν τους “δικούς” τους ανθρώπους. 
Στις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι κρατούμενοι με το ροζ τρίγωνο πρέπει να προστεθεί και η ανυπαρξία στήριξης από τον έξω κόσμο: οι οικογένειές τους συχνά ντρέπονταν να αποκαλύψουν τους πραγματικούς λόγους της εξαφάνισής τους και έκοβαν κάθε επαφή μαζί τους. Οι ίδιοι, πάλι, δυσκολεύονταν να επικοινωνήσουν με φίλους τους ή να τους ζητήσουν βοήθεια, φοβούμενοι ότι θα τους ενοχοποιούσαν κι αυτούς. Η απομόνωσή τους ήταν πλήρης, αφού και μεταξύ τους στο στρατόπεδο δεν ήταν εύκολο να αποκαταστήσουν μια στενή επικοινωνία: οι κατάδικοι της παραγράφου 175 ήταν άτομα με πολύ διαφορετική προέλευση -κοινωνική, μορφωτική κ.ο.κ.- και δύσκολα μπορούσαν να κατακτήσουν το επίπεδο αλληλεγγύης που επιδείκνυαν οι άλλες συμπαγείς κατηγορίες κρατουμένων. 
Οι συνθήκες αυτές οδήγησαν πολλούς ομοφυλόφιλους στα λατομεία των στρατοπέδων Φλόσενμπιργκ, Μπούχενβαλντ, Ζαξενχάουζεν, Μαουτχάουζεν και Ντόρα-Μίτελμπαου, όπου χιλιάδες από αυτούς άφησαν την τελευταία τους πνοή. “Οι κρατούμενοι με το ροζ τρίγωνο δεν ζούσαν για πολύ”, σημειώνει επιγραμματικά στη μελέτη του για το Νταχάου ο Ράιμουντ Σνάμπελ. “Εξοντώνονταν από τους Ες-Ες γρήγορα και μεθοδικά”. Αντίστοιχη είναι και η εικόνα που διέσωσε ο πολιτικός κρατούμενος Οιγκεν Κόγκον στην κλασική πλέον αφήγησή του για το Μπούχενβαλντ: “Τον Οκτώβριο του 1938, οι ομοφυλόφιλοι αναγκάστηκαν να δουλεύουν στο λατομείο. Το γεγονός αυτό απέδειξε ότι επρόκειτο για το χαμηλότερο στρώμα του στρατοπέδου – και μάλιστα τα πιο δύσκολα χρόνια. Στα ανθρώπινα φορτία που επρόκειτο να σταλούν στα στρατόπεδα της εξόντωσης (Νορντχάουζεν, Νατσβάιλερ και Γκρος-Ρόζεν), οι ομοφυλόφιλοι κατείχαν το υψηλότερο αναλογικά ποσοστό, καθώς το στρατόπεδο είχε την κατανοητή τάση να ξεκαθαρίσει όλα εκείνα τα στοιχεία που θεωρούνταν μικρότερης αξίας ή και άχρηστα. Αν υπήρχε έστω και μια πιθανότητα να τους σώσει κάτι, αυτό ήταν μια μιαρή σχέση μέσα στο στρατόπεδο. Αλλά κι αυτό μπορούσε να θέσει τη ζωή τους σε ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο. Στην πραγματικότητα, το πρόβλημά τους ήταν άλυτο και όλοι σχεδόν χάθηκαν”. 
Τα ιατρικά πειράματα ήταν, τέλος, ένας ακόμη σοβαρός λόγος που οδήγησε στο θάνατο πολλούς ομοφυλόφιλους κρατουμένους. Πίσω από τις ανατριχιαστικές αυτές ψευδοϊατρικές επεμβάσεις κρύβονταν γιατροί που ανέλαβαν να θέσουν σε εφαρμογή την έμμονη ιδέα του Χίμλερ, σύμφωνα με την οποία ήταν εφικτό να “διορθωθούν οι άνδρες-σφάλματα της δημιουργίας”, να επιστρέψουν στον ίσιο δρόμο της φύσης και να τεκνοποιήσουν άρια παιδιά. Στους οπαδούς της “θεωρίας” του Χίμλερ συγκαταλέγεται και ο Δανός Καρλ Φερνάετ που χρησιμοποίησε τους ομοφυλόφιλους του Μπούχενβαλντ για να τσεκάρει την παρανοϊκή ιδέα του για το πώς θα μπορούσαν να μετατραπούν σε “αρσενικούς Αριους” οι “παρεκκλίνοντες με το ροζ τρίγωνο”: το 1944, πολλοί κρατούμενοι υποβλήθηκαν σε ευνουχισμό και στη συνέχεια βομβαρδίστηκαν με ανδρικές ορμόνες προκειμένου να γίνουν “φυσιολογικοί” άνδρες.
(…) Είναι σήμερα γνωστό ότι, αμέσως μετά την ήττα του Τρίτου Ράιχ, αμερικανοί και βρετανοί δικαστές των στρατευμάτων κατοχής στη Γερμανία έκριναν ότι το διάστημα της κράτησης των ομοφυλόφιλων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν έπρεπε να υπολογιστεί ως φυλάκιση και να προσμετρηθεί στην ποινή τους.Υπάρχουν επίσης μαρτυρίες για τις ηθικοπλαστικές διαλέξεις στις οποίες αμερικανοί ανώτεροι αξιωματικοί υπέβαλαν τους απελευθερωμένους ομοφυλόφιλους κρατούμενους, εξηγώντας τους ότι η “ανήθικη συμπεριφορά” τους συνιστά και στις Ηνωμένες Πολιτείες ποινικά κολάσιμη πράξη. (…) Στα 1988, πεντηκοστή επέτειο του “Ανσλους” (της προσάρτησης της Αυστρίας), το αυστριακό κοινοβούλιο απέρριψε επερώτηση των Πρασίνων και της Πρωτοβουλίας Ομοφυλοφίλων (HOSI) που ζητούσε να συμπεριληφθούν και οι ομοφυλόφιλοι στα θύματα του ναζισμού. Το αίτημα αρνήθηκαν να στηρίξουν και οι τρεις αναγνωρισμένοι σύλλογοι θυμάτων του ναζισμού που πρόσκεινται στο σοσιαλδημοκρατικό, το λαϊκό και το κομμουνιστικό κόμμα. Κάθε πρωί ξεκινούσαμε για τη δουλειά γεμάτοι φόβο και αγωνία, ξέροντας με σιγουριά ότι και σήμερα κάποιοι από μας θα σκοτωνόντουσαν. Το μόνο που δεν ξέραμε ήταν το ποιος. […] Την εντολή της ναζιστικής κυβέρνησης για ολοκληρωτική εκκαθάριση των ομοφυλόφιλων από το Ράιχ, “των εκφυλισμένων του γερμανικού λαού”, για την εξόντωση και την εξαφάνισή τους, εκτελούσαν κατά γράμμα και με σαδιστική ικανοποίηση οι ναζί μπάτσοι, οι Ες-Ες. Δεν ήθελαν όμως να μας εξοντώσουν στα γρήγορα. Όχι. Έπρεπε να πεθάνουμε άγρια και σκληρά από την πείνα και τα καταναγκαστικά έργα, από τις κακουχίες και τα βασανιστήρια.(…)
 
 

Μετά την είσοδο του Νεοναζιστικού κόμματος “Χρύση Αυγή” στη Βουλή έχει ακολουθήσει η πλήρης αποθράσυνση των μελών και οπαδών του κόμματος οι οποίοι όχι μόνο επιτέθηκαν σε 2 γυναίκες του κοινοβουλίου μπροστά στα έκπληκτα μάτια χιλιάδων τηλεθεατών, προβάλλοντας με περίσσια υπερηφάνεια τον μισογυνισμό τους,  αλλά επίσης απειλούν ανοιχτά την gay κοινοτήτα αφήνοντας προβοκατόρικα φυλλάδια στο Γκάζι. Τα φυλλάδια αυτά έγραφαν “Μετά τους μετανάστες είστε οι επόμενοι” και έρχονται να προστεθούν στις παλαιότερες επιθέσεις εναντίον ομοφυλοφίλων ξανά στη περιοχή του Κεραμεικού. Θεωρήσαμε αναγκαιότητα να ενημερώσουμε για τις αντιλήψεις της Χρυσής Αυγής όλους του φίλους και τις φίλες μας γιατί είμαστε της άποψης ότι ο ενημερωμένος λαός δεν έχει να φοβάται τίποτα. Ξετρυπώσαμε για το σκοπό αυτό μια έρευνα που είχε δημοσιευτεί στον “ΙΟ” της Ελευθεροτυπίας σχετικά με τις διώξεις και όχι μόνο των ομοφυλόφιλων στη Ναζιστική Γερμανία. Το άρθρο είναι μακροσκελές για αυτό και παραθέτουμε αποσπάσματα, μπορείτε ωστόσο να το διαβάσετε όλο    εδώ.
Αν το θεωρείτε κατατοπιστικό μη διστάσετε να το μοιραστείτε και με άλλους.
—————————————————————————————————————-

(…)Τα μακάβρια δεδομένα της δίωξης:
 Στα 1935, η παράγραφος 175 του Ποινικού Κώδικα που από το 1871 ποινικοποιούσε την ομοφυλοφιλία ενισχύθηκε με πρόσθετες διατάξεις και την επόμενη χρονιά το ειδικό τμήμα της Γκεστάπο αναβαθμίστηκε από τον Χίμλερ σε Ομοσπονδιακό Γραφείο Ασφαλείας για την Πάταξη της Ομοφυλοφιλίας και της Έκτρωσης. Αυτομάτως, οι διώξεις ομοφυλόφιλων αυξήθηκαν, φθάνοντας στο αποκορύφωμά τους μεταξύ 1937-1939. Στα δύο αυτά χρόνια πιστεύεται ότι σημειώθηκαν οι μισές περίπου από τις καταδίκες ομοφυλόφιλων ανδρών που διεκπεραιώθηκαν σε όλη τη διάρκεια του Τρίτου Ράιχ. Δεν είναι εύκολο να διαπιστωθεί με ακρίβεια ο αριθμός των ομοφυλόφιλων που διώχθηκαν από το ναζιστικό καθεστώς. Οι σχετικές μελέτες υπολογίζουν σε 100.000 τους άνδρες που συνελήφθησαν με τη συγκεκριμένη κατηγορία και σε 50.000-63.000 εκείνους που καταδικάστηκαν. Ασαφής παραμένει και ο αριθμός των γυναικών που είχαν αντίστοιχη τύχη. Καθώς η παράγραφος 175 δεν προέβλεπε τιμωρία της γυναικείας ομοφυλοφιλίας, και αφού οι φραστικές επιθέσεις κατά των λεσβιών δεν στάθηκαν ιδιαίτερα κεντρικές στον εθνικοσοσιαλιστικό λόγο, πολλοί υποστήριξαν ότι οι ομοφυλόφιλες γυναίκες δεν υπήρξαν σε καμία περίπτωση στόχος των ναζιστών. Αρκετές έμμεσες πηγές, αλλά και οι άμεσες μαρτυρίες γυναικών που κατηγορήθηκαν ως λεσβίες και οδηγήθηκαν σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης, διαφοροποιούν την εικόνα: αν και πολύ σπανιότερα από τους άνδρες ομοφυλόφιλους, ορισμένες γυναίκες που καταγγέλθηκαν ως λεσβίες υπέστησαν και αυτές τον εφιάλτη των ναζιστικών στρατοπέδων. Να επιστρέψουμε: Ο αριθμός των ομοφυλόφιλων ανδρών που μετά την καταδίκη τους οδηγήθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν είναι γνωστός. Κάποιοι ερευνητές τον υπολογίζουν σε 5-15.000. Άγνωστο παραμένει και το ακριβές ποσοστό των “175άρηδων” που θανατώθηκαν κατά την κράτησή τους. Υπάρχουν, ωστόσο, και αρκετές βεβαιότητες. Η πρώτη σχετίζεται με την εθνικότητα των ομοφυλόφιλων κρατουμένων: στη συντριπτική τους πλειονότητα ήταν Γερμανοί και Αυστριακοί, αφού η δίωξη της ομοφυλοφιλίας στόχευε αποκλειστικά στην “καθαρότητα της γερμανικής φυλής”. Η δεύτερη αφορά τις συνθήκες κράτησής τους: τους ομοφυλόφιλους περίμενε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης η βέβαιη εξόντωση, γεγονός που ερμηνεύει και την υψηλότερη σε σχέση με άλλες κατηγορίες εγκλείστων θνησιμότητά τους (στο 60% τοποθετείται από κάποιες μελέτες η θνησιμότητα των ομοφυλόφιλων έναντι του 14% των πολιτικών κρατουμένων).

Από την πρώτη στιγμή της άφιξής τους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, “ειδική” υποδοχή επιφυλασσόταν στους κρατούμενους με το υφασμάτινο ροζ τρίγωνο στο σακάκι (κίτρινο φορούσαν, ως γνωστόν, οι Εβραίοι, πράσινο οι ποινικοί, κόκκινο οι πολιτικοί, μαύρο οι “κοινωνικά απροσάρμοστοι”, καφέ οι Τσιγγάνοι και λιλά οι μάρτυρες του Ιεχωβά). Ολες οι μαρτυρίες είναι στο σημείο αυτό σύμφωνες: τα σωματικά βασανιστήρια και οι εξευτελισμοί που συνιστούσαν την τελετουργία μύησης των “καινούριων” στην κόλαση του στρατοπέδου αποκτούσαν απίστευτη σκληρότητα στην περίπτωση των καταδίκων της παραγράφου 175. Ακολουθούσε συνήθως η απομάκρυνσή τους από τους υπόλοιπους κρατούμενους (“για να μην τους μιάνουν”) και η ουσιαστική αποκοπή τους από το υπόλοιπο σώμα των κρατουμένων. Οι Ες-Ες εξαντλούσαν πάνω τους όλη τους τη βία, αναγκάζοντάς τους να επαναλαμβάνουν διαρκώς τους λόγους που τους οδήγησαν στον εγκλεισμό, υποβάλλοντάς τους σε συνεχή μαρτύρια και αναθέτοντάς τους τις πιο επικίνδυνες εργασίες, από τις οποίες ήταν βέβαιο ότι οι περισσότεροι δεν θα γύριζαν ζωντανοί. Ελάχιστοι είχαν την ελπίδα για μια κάπως καλύτερη μεταχείριση, έστω και προσωρινή: ήταν οι νεότεροι και ωραιότεροι που κάποιοι φρουροί μπορούσαν να διαλέξουν για ερωτικούς συντρόφους.

Ακόμη πιο τραυματική ήταν για τους ομοφυλόφιλους η στάση των συγκρατουμένων τους. Ποτισμένοι με την τρέχουσα ομοφοβία της εποχής, ποινικοί και πολιτικοί κρατούμενοι απέφευγαν όσο γινόταν τις επαφές με τους “175άρηδες” και αρνούνταν να τους εντάξουν στα μυστικά δίκτυα που συγκροτούνταν στο στρατόπεδο με στόχο την αλληλοϋποστήριξη των εγκλείστων. Έτσι, οι ομοφυλόφιλοι δεν είχαν καμία πρόσβαση στην παράλληλη αυτή εσωτερική δομή των στρατοπέδων που φρόντιζε να ικανοποιήσει τις ανάγκες των κρατουμένων για λίγη έξτρα τροφή ή για μια πιο ξεκούραστη θέση εργασίας. Και είναι γνωστό ότι οι πολιτικοί και ποινικοί κάπο (κρατούμενοι που ορίζονταν υπεύθυνοι μιας ομάδας και αποκτούσαν κάποιες εξουσίες πάνω στους συντρόφους τους), όταν είχαν τη δυνατότητα να αποφασίσουν για τη σύνθεση μιας αποστολής θανάτου, επέλεγαν συνήθως τους μελλοθάνατους από την ομάδα των ομοφυλόφιλων προκειμένου να γλιτώσουν τους “δικούς” τους ανθρώπους.

Στις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι κρατούμενοι με το ροζ τρίγωνο πρέπει να προστεθεί και η ανυπαρξία στήριξης από τον έξω κόσμο: οι οικογένειές τους συχνά ντρέπονταν να αποκαλύψουν τους πραγματικούς λόγους της εξαφάνισής τους και έκοβαν κάθε επαφή μαζί τους. Οι ίδιοι, πάλι, δυσκολεύονταν να επικοινωνήσουν με φίλους τους ή να τους ζητήσουν βοήθεια, φοβούμενοι ότι θα τους ενοχοποιούσαν κι αυτούς. Η απομόνωσή τους ήταν πλήρης, αφού και μεταξύ τους στο στρατόπεδο δεν ήταν εύκολο να αποκαταστήσουν μια στενή επικοινωνία: οι κατάδικοι της παραγράφου 175 ήταν άτομα με πολύ διαφορετική προέλευση -κοινωνική, μορφωτική κ.ο.κ.- και δύσκολα μπορούσαν να κατακτήσουν το επίπεδο αλληλεγγύης που επιδείκνυαν οι άλλες συμπαγείς κατηγορίες κρατουμένων.

Οι συνθήκες αυτές οδήγησαν πολλούς ομοφυλόφιλους στα λατομεία των στρατοπέδων Φλόσενμπιργκ, Μπούχενβαλντ, Ζαξενχάουζεν, Μαουτχάουζεν και Ντόρα-Μίτελμπαου, όπου χιλιάδες από αυτούς άφησαν την τελευταία τους πνοή. “Οι κρατούμενοι με το ροζ τρίγωνο δεν ζούσαν για πολύ”, σημειώνει επιγραμματικά στη μελέτη του για το Νταχάου ο Ράιμουντ Σνάμπελ. “Εξοντώνονταν από τους Ες-Ες γρήγορα και μεθοδικά”. Αντίστοιχη είναι και η εικόνα που διέσωσε ο πολιτικός κρατούμενος Οιγκεν Κόγκον στην κλασική πλέον αφήγησή του για το Μπούχενβαλντ: “Τον Οκτώβριο του 1938, οι ομοφυλόφιλοι αναγκάστηκαν να δουλεύουν στο λατομείο. Το γεγονός αυτό απέδειξε ότι επρόκειτο για το χαμηλότερο στρώμα του στρατοπέδου – και μάλιστα τα πιο δύσκολα χρόνια. Στα ανθρώπινα φορτία που επρόκειτο να σταλούν στα στρατόπεδα της εξόντωσης (Νορντχάουζεν, Νατσβάιλερ και Γκρος-Ρόζεν), οι ομοφυλόφιλοι κατείχαν το υψηλότερο αναλογικά ποσοστό, καθώς το στρατόπεδο είχε την κατανοητή τάση να ξεκαθαρίσει όλα εκείνα τα στοιχεία που θεωρούνταν μικρότερης αξίας ή και άχρηστα. Αν υπήρχε έστω και μια πιθανότητα να τους σώσει κάτι, αυτό ήταν μια μιαρή σχέση μέσα στο στρατόπεδο. Αλλά κι αυτό μπορούσε να θέσει τη ζωή τους σε ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο. Στην πραγματικότητα, το πρόβλημά τους ήταν άλυτο και όλοι σχεδόν χάθηκαν”.

Τα ιατρικά πειράματα ήταν, τέλος, ένας ακόμη σοβαρός λόγος που οδήγησε στο θάνατο πολλούς ομοφυλόφιλους κρατουμένους. Πίσω από τις ανατριχιαστικές αυτές ψευδοϊατρικές επεμβάσεις κρύβονταν γιατροί που ανέλαβαν να θέσουν σε εφαρμογή την έμμονη ιδέα του Χίμλερ, σύμφωνα με την οποία ήταν εφικτό να “διορθωθούν οι άνδρες-σφάλματα της δημιουργίας”, να επιστρέψουν στον ίσιο δρόμο της φύσης και να τεκνοποιήσουν άρια παιδιά. Στους οπαδούς της “θεωρίας” του Χίμλερ συγκαταλέγεται και ο Δανός Καρλ Φερνάετ που χρησιμοποίησε τους ομοφυλόφιλους του Μπούχενβαλντ για να τσεκάρει την παρανοϊκή ιδέα του για το πώς θα μπορούσαν να μετατραπούν σε “αρσενικούς Αριους” οι “παρεκκλίνοντες με το ροζ τρίγωνο”: το 1944, πολλοί κρατούμενοι υποβλήθηκαν σε ευνουχισμό και στη συνέχεια βομβαρδίστηκαν με ανδρικές ορμόνες προκειμένου να γίνουν “φυσιολογικοί” άνδρες.

(…) Είναι σήμερα γνωστό ότι, αμέσως μετά την ήττα του Τρίτου Ράιχ, αμερικανοί και βρετανοί δικαστές των στρατευμάτων κατοχής στη Γερμανία έκριναν ότι το διάστημα της κράτησης των ομοφυλόφιλων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν έπρεπε να υπολογιστεί ως φυλάκιση και να προσμετρηθεί στην ποινή τους.Υπάρχουν επίσης μαρτυρίες για τις ηθικοπλαστικές διαλέξεις στις οποίες αμερικανοί ανώτεροι αξιωματικοί υπέβαλαν τους απελευθερωμένους ομοφυλόφιλους κρατούμενους, εξηγώντας τους ότι η “ανήθικη συμπεριφορά” τους συνιστά και στις Ηνωμένες Πολιτείες ποινικά κολάσιμη πράξη.
(…) Στα 1988, πεντηκοστή επέτειο του “Ανσλους” (της προσάρτησης της Αυστρίας), το αυστριακό κοινοβούλιο απέρριψε επερώτηση των Πρασίνων και της Πρωτοβουλίας Ομοφυλοφίλων (HOSI) που ζητούσε να συμπεριληφθούν και οι ομοφυλόφιλοι στα θύματα του ναζισμού. Το αίτημα αρνήθηκαν να στηρίξουν και οι τρεις αναγνωρισμένοι σύλλογοι θυμάτων του ναζισμού που πρόσκεινται στο σοσιαλδημοκρατικό, το λαϊκό και το κομμουνιστικό κόμμα.
Κάθε πρωί ξεκινούσαμε για τη δουλειά γεμάτοι φόβο και αγωνία, ξέροντας με σιγουριά ότι και σήμερα κάποιοι από μας θα σκοτωνόντουσαν. Το μόνο που δεν ξέραμε ήταν το ποιος. […] Την εντολή της ναζιστικής κυβέρνησης για ολοκληρωτική εκκαθάριση των ομοφυλόφιλων από το Ράιχ, “των εκφυλισμένων του γερμανικού λαού”, για την εξόντωση και την εξαφάνισή τους, εκτελούσαν κατά γράμμα και με σαδιστική ικανοποίηση οι ναζί μπάτσοι, οι Ες-Ες. Δεν ήθελαν όμως να μας εξοντώσουν στα γρήγορα. Όχι. Έπρεπε να πεθάνουμε άγρια και σκληρά από την πείνα και τα καταναγκαστικά έργα, από τις κακουχίες και τα βασανιστήρια.(…)

 

 

Comments
To Athens Pride σφραγίστηκε και αυτή τη χρονιά με επιτυχία. Μπορεί αισθητικά πολλούς και πολλές από εμάς να μη μας αντιπροσωπεύει απόλυτα. Η στήριξή μας ωστόσο είναι βαρύνουσας σημασίας καθώς το Pride είναι κάτι παραπάνω από μια πολύχρωμη γιορτή με μουσική και άφθονο glitter. Αξίζει να ξέρουμε όλοι το ιστορικό υπόβαθρο της γιορτής αυτής. Παραθέτουμε παρακάτω την ιστορία του pride όπως τη διαβάσαμε μέσα από το επίσημο site του Athens Pride.Να πώς ξεκίνησε. Τις πρώτες πρωινές ώρες τhς 28 Ιουνίου 1969, το Stonewall Inn, ένα δημοφιλές γκέι κλαμπ στην οδό Christopher στο Greenwich Village της Νέας Υόρκης, δέχτηκε εισβολή από βαριά οπλισμένους άνδρες των ΜΑΤ της πόλης. Η κατηγορία ήταν η παράνομη πώληση οινοπνεύματος. Για δεύτερη φορά την ίδια εβδομάδα το μπαρ γινόταν στόχος. Οι επιδρομές στα γκέι μπαρ και η γενική παρενόχληση των γκέι και των τρανσέξουαλ είχαν καταντήσει ρουτίνα. Αλλά αυτή τη φορά, τα πράγματα δεν κύλησαν όπως νόμιζε η Αστυνομία. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το τι υποκίνησε τη βία και ποιοι συμμετείχαν σε αυτήν, αλλά μερικά γεγονότα είναι βέβαια: Η αστυνομία παρέταξε τους 200 θαμώνες για έλεγχο στοιχείων. Επέτρέψε στους περισσότερους να φύγουν, ενώ έθεσαν υπό κράτηση το προσωπικό, καθώς και τρεις drag queen και δύο τρανσέξουαλ.
 Στην αρχή, η κατάσταση έξω από το μπαρ ήταν γιορτινή. Όμως όταν έφτασε η κλούβα και η αστυνομία φόρτωσε το προσωπικό του μπαρ και τις τρεις drag queen μέσα, το πλήθος στο δρόμο εξαγριώθηκε. Κάποιος πέταξε μια πέτρα στο παράθυρο και έπειτα δοχεία απορριμμάτων, μπουκάλια κτλ. Όλη τη νύχτα μέχρι και την Κυριακή πρωί, μαζεύτηκε πολύ πλήθος μπροστά στο κατεστραμμένο μπαρ. Πολλοί γκέι νέοι εμφανίστηκαν για να διαμαρτυρηθούν, αλλά το έκαναν φιλώντας και χλευάζοντας την Αστυνομία. Τις επόμενες νύχτες συνέχισαν τα επεισόδια και οι συγκρούσεις με την Αστυνομία.

Κάνοντας click εδώ μπορείτε να δείτε και φωτογραφίες από την εκδήλωση.

To Athens Pride σφραγίστηκε και αυτή τη χρονιά με επιτυχία. Μπορεί αισθητικά πολλούς και πολλές από εμάς να μη μας αντιπροσωπεύει απόλυτα. Η στήριξή μας ωστόσο είναι βαρύνουσας σημασίας καθώς το Pride είναι κάτι παραπάνω από μια πολύχρωμη γιορτή με μουσική και άφθονο glitter. Αξίζει να ξέρουμε όλοι το ιστορικό υπόβαθρο της γιορτής αυτής. Παραθέτουμε παρακάτω την ιστορία του pride όπως τη διαβάσαμε μέσα από το επίσημο site του Athens Pride.

Να πώς ξεκίνησε. Τις πρώτες πρωινές ώρες τhς 28 Ιουνίου 1969, το Stonewall Inn, ένα δημοφιλές γκέι κλαμπ στην οδό Christopher στο Greenwich Village της Νέας Υόρκης, δέχτηκε εισβολή από βαριά οπλισμένους άνδρες των ΜΑΤ της πόλης. Η κατηγορία ήταν η παράνομη πώληση οινοπνεύματος. Για δεύτερη φορά την ίδια εβδομάδα το μπαρ γινόταν στόχος. Οι επιδρομές στα γκέι μπαρ και η γενική παρενόχληση των γκέι και των τρανσέξουαλ είχαν καταντήσει ρουτίνα. Αλλά αυτή τη φορά, τα πράγματα δεν κύλησαν όπως νόμιζε η Αστυνομία.
Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το τι υποκίνησε τη βία και ποιοι συμμετείχαν σε αυτήν, αλλά μερικά γεγονότα είναι βέβαια: Η αστυνομία παρέταξε τους 200 θαμώνες για έλεγχο στοιχείων. Επέτρέψε στους περισσότερους να φύγουν, ενώ έθεσαν υπό κράτηση το προσωπικό, καθώς και τρεις drag queen και δύο τρανσέξουαλ.


Στην αρχή, η κατάσταση έξω από το μπαρ ήταν γιορτινή. Όμως όταν έφτασε η κλούβα και η αστυνομία φόρτωσε το προσωπικό του μπαρ και τις τρεις drag queen μέσα, το πλήθος στο δρόμο εξαγριώθηκε. Κάποιος πέταξε μια πέτρα στο παράθυρο και έπειτα δοχεία απορριμμάτων, μπουκάλια κτλ.

Όλη τη νύχτα μέχρι και την Κυριακή πρωί, μαζεύτηκε πολύ πλήθος μπροστά στο κατεστραμμένο μπαρ. Πολλοί γκέι νέοι εμφανίστηκαν για να διαμαρτυρηθούν, αλλά το έκαναν φιλώντας και χλευάζοντας την Αστυνομία. Τις επόμενες νύχτες συνέχισαν τα επεισόδια και οι συγκρούσεις με την Αστυνομία.

Κάνοντας click εδώ μπορείτε να δείτε και φωτογραφίες από την εκδήλωση.

Comments
Γλώσσα του σώματος: 6 κινήσεις για σωστό φλερτ 



“Η γλώσσα του σώματος βρίσκεται στον πυρήνα της γνωριμίας μας με έναν άνθρωπο. Όταν ενδιαφερόμαστε για κάποιον στέλνουμε σήματα, και αυτός μας απαντάει ανάλογα” λέει η Tonya Reiman, ειδική στη γλώσσα του σώματος και συγγραφέας του βιβλίου The Body Language of Dating.Τι κάνεις λάθος ως τώραΚατά την οπτική επαφή μην στρέφεις συνεχώς το βλέμμα σου αλλού - μπορεί να δώσεις την εντύπωση ότι φλερτάρεις και με άλλους
Κοιτώντας πολύ επίμονα κάποιον είναι πιθανό να τον φέρεις σε αμηχανία
Το να είσαι υπερβολικά διαχυτική συνήθως δεν κάνει καλή εντύπωση και φέρνει τον άλλο σε δύσκολη θέση
Μην ασχολείσαι συνεχώς με το κινητό σου - δείχνει ότι βαριέσαι
Οι κινήσεις που πρέπει να κάνεις
Ανάδειξε τους καρπούς σου: δίνει την εντύπωση ότι είσαι ελαφρώς “ευάλωτη”
Παίξε με τα μαλλιά σου: δείχνεις ότι ενδιαφέρεσαι για την εμφάνισή σου
Χαμογέλασε: ένα αυθεντικό χαμόγελο σίγουρα θα βρει ανταπόκριση
Άγγιξε τα κοσμήματα ή τα μαλλιά σου: το άγγιγμα σου δίνει σήμα στον άλλο να σε αγγίξει και αυτός
Άσε γυμνό το λαιμό σου: δείχνοντας το λαιμό σου και στρέφοντας το κεφάλι σου λίγο προς τα αριστερά δείχνεις ότι δεν φοβάσαι να σε πλησιάσουν
Κοίταξε σωστά: κοίτα τη στα μάτια, μετά στα χείλη και μετά ξανά στα μάτια - αυτό είναι ένα ξεκάθαρο σημάδι ενδιαφέροντος
πηγή: www.shape.gr

“Η γλώσσα του σώματος βρίσκεται στον πυρήνα της γνωριμίας μας με έναν άνθρωπο. Όταν ενδιαφερόμαστε για κάποιον στέλνουμε σήματα, και αυτός μας απαντάει ανάλογα” λέει η Tonya Reiman, ειδική στη γλώσσα του σώματος και συγγραφέας του βιβλίου The Body Language of Dating.

Τι κάνεις λάθος ως τώρα
  • Κατά την οπτική επαφή μην στρέφεις συνεχώς το βλέμμα σου αλλού - μπορεί να δώσεις την εντύπωση ότι φλερτάρεις και με άλλους
  • Κοιτώντας πολύ επίμονα κάποιον είναι πιθανό να τον φέρεις σε αμηχανία
  • Το να είσαι υπερβολικά διαχυτική συνήθως δεν κάνει καλή εντύπωση και φέρνει τον άλλο σε δύσκολη θέση
  • Μην ασχολείσαι συνεχώς με το κινητό σου - δείχνει ότι βαριέσαι
Οι κινήσεις που πρέπει να κάνεις
  • Ανάδειξε τους καρπούς σου: δίνει την εντύπωση ότι είσαι ελαφρώς “ευάλωτη”
  • Παίξε με τα μαλλιά σου: δείχνεις ότι ενδιαφέρεσαι για την εμφάνισή σου
  • Χαμογέλασε: ένα αυθεντικό χαμόγελο σίγουρα θα βρει ανταπόκριση
  • Άγγιξε τα κοσμήματα ή τα μαλλιά σου: το άγγιγμα σου δίνει σήμα στον άλλο να σε αγγίξει και αυτός
  • Άσε γυμνό το λαιμό σου: δείχνοντας το λαιμό σου και στρέφοντας το κεφάλι σου λίγο προς τα αριστερά δείχνεις ότι δεν φοβάσαι να σε πλησιάσουν
  • Κοίταξε σωστά: κοίτα τη στα μάτια, μετά στα χείλη και μετά ξανά στα μάτια - αυτό είναι ένα ξεκάθαρο σημάδι ενδιαφέροντος

πηγή: www.shape.gr

Comments
Η ποδηλασία μπορεί να βοηθήσει τις 30άρες και τις 40άρες γυναίκες να διατηρήσουν το σωματικό τους βάρος υπό έλεγχο, σύμφωνα με μία νέα μελέτη. Αν ήδη όμως έχουν περιττά κιλά, είτε είναι υπέρβαρες είτε παχύσαρκες, την ίδια δράση παρέχει το περπάτημα με γρήγορο βήμα. Το απλό περπάτημα, όμως, δεν βοηθάει. 
Στο πλαίσιο της μελέτης  γράφουν στην επιθεώρηση «Archives of Internal Medicine»  οι εθελόντριες συμπλήρωναν σε τακτά χρονικά διαστήματα ερωτηματολόγια για την υγεία, τη διατροφή, το σωματικό βάρος και τις συνήθειές τους.  
Αφού οι ερευνητές έλαβαν υπόψη όλους τους πιθανούς παράγοντες κινδύνου για παχυσαρκία, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως όσες εθελόντριες άρχισαν στη διάρκεια της 16ετίας να περπατούν με γρήγορο βήμα ή να κάνουν ποδήλατο επί 30 λεπτά την ημέρα, διατήρησαν αναλλοίωτο το σωματικό βάρος τους ή το μείωσαν κατά λίγα κιλά.  
Όσες όμως απλώς άρχισαν να κάνουν περιπάτους, δεν είχαν κάποιο όφελος στο σωματικό βάρος τους. Επιπλέον, όσες μείωσαν το επίπεδο της φυσικής δραστηριότητάς, πήραν βάρος  από 3 κιλά και πάνω. 
«Αυτό δεν σημαίνει πως αν μια γυναίκα αρχίσει να κάνει ποδήλατο ή να περπατάει γρήγορα θα επιστρέψει στο βάρος που είχε όταν ήταν 18 ετών», λέει η επικεφαλής ερευνήτρια Δρ Αν Λασκ, από τη Σχολή Δημοσίας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, και συμπληρώνει «Σίγουρα, όμως, θα χάσει κάποια κιλά». 
Επιμέλεια: Μαργαρίτα Μπρίγκου
Source: www.zougla.gr

Η ποδηλασία μπορεί να βοηθήσει τις 30άρες και τις 40άρες γυναίκες να διατηρήσουν το σωματικό τους βάρος υπό έλεγχο, σύμφωνα με μία νέα μελέτη. Αν ήδη όμως έχουν περιττά κιλά, είτε είναι υπέρβαρες είτε παχύσαρκες, την ίδια δράση παρέχει το περπάτημα με γρήγορο βήμα. Το απλό περπάτημα, όμως, δεν βοηθάει.

Στο πλαίσιο της μελέτης γράφουν στην επιθεώρηση «Archives of Internal Medicine» οι εθελόντριες συμπλήρωναν σε τακτά χρονικά διαστήματα ερωτηματολόγια για την υγεία, τη διατροφή, το σωματικό βάρος και τις συνήθειές τους.

Αφού οι ερευνητές έλαβαν υπόψη όλους τους πιθανούς παράγοντες κινδύνου για παχυσαρκία, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως όσες εθελόντριες άρχισαν στη διάρκεια της 16ετίας να περπατούν με γρήγορο βήμα ή να κάνουν ποδήλατο επί 30 λεπτά την ημέρα, διατήρησαν αναλλοίωτο το σωματικό βάρος τους ή το μείωσαν κατά λίγα κιλά.

Όσες όμως απλώς άρχισαν να κάνουν περιπάτους, δεν είχαν κάποιο όφελος στο σωματικό βάρος τους. Επιπλέον, όσες μείωσαν το επίπεδο της φυσικής δραστηριότητάς, πήραν βάρος από 3 κιλά και πάνω.

«Αυτό δεν σημαίνει πως αν μια γυναίκα αρχίσει να κάνει ποδήλατο ή να περπατάει γρήγορα θα επιστρέψει στο βάρος που είχε όταν ήταν 18 ετών», λέει η επικεφαλής ερευνήτρια Δρ Αν Λασκ, από τη Σχολή Δημοσίας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, και συμπληρώνει «Σίγουρα, όμως, θα χάσει κάποια κιλά».

Επιμέλεια: Μαργαρίτα Μπρίγκου
Source: www.zougla.gr

Comments
Η Phyllies Siegel και η Connie Kopelov 76 και 84 ετών αντίστοιχα, Νεουορκεζες και οι 2, αγκαλιάζονται αφού έγιναν το πρώτο ομόφυλο ζευγάρι που μπόρεσε με την ισχύ του νέου νόμου στη Νέα Υόρκη να ενωθεί με τα δεσμά του γάμου το 2011. Η φωτογραφία αυτή θεωρείται από τις πιο σημαντικές που έχουν τραβηχτεί ως σήμερα.

Η Phyllies Siegel και η Connie Kopelov 76 και 84 ετών αντίστοιχα, Νεουορκεζες και οι 2, αγκαλιάζονται αφού έγιναν το πρώτο ομόφυλο ζευγάρι που μπόρεσε με την ισχύ του νέου νόμου στη Νέα Υόρκη να ενωθεί με τα δεσμά του γάμου το 2011. Η φωτογραφία αυτή θεωρείται από τις πιο σημαντικές που έχουν τραβηχτεί ως σήμερα.

Comments
Με απέρριψε…και τώρα?Όποιος ισχυριστεί ότι δεν έχει φάει απόρριψη στον έρωτα με τον έναν ή τον άλλο τροπο λέει τουλάχιστον ανακρίβειες…
Όσο και να αγαπάμε κάποιον, δυστυχώς τα αισθήματα δεν είναι πάντα αμοιβαία και δύσκολα αποδεχόμαστε ότι ο άνθρωπος που εμείς θεωρούμε ιδανικό δεν έχει την ίδια άποψη για μας.
Υπάρχουν κι άλλο τρόποι όμως να χειριστούμε την κατάσταση εκτός από το να απομονωθούμε και να κλαιμε ή να τον παρακαλάμε να γυρίσει, τακτικές που συνήθως δεν οδηγούν πουθενά.

 Ξέσπασε, αλλά με μέτρο. Εννοείται ότι, αν θέλεις να κλάψεις ή να φωνάξεις ή να απομονωθείς, πρέπει να το κάνεις για να εκτονωθείς. Φροντίσε μόνο να μην ξεπεράσεις τα όρια σου γιατί μετά μπορεί να αισθάνεσαι άσχημα που επέτρεψες στον εαυτό σου να φτάσει σε αυτό το σημείο.


Ψυχραιμία! Προσπαθήσε όσο γίνεται να δείς τα πράγματα όπως είναι χωρίς να υπερβάλλεις. Η απόρριψη από ένα άτομο σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι που θα γνωρίζεις θα σε απορρίπτουν και σίγουρα δεν είναι λόγος να χάσεις την αυτοεκτίμησή σου.


 Μην επιμένεις να αλλάξεις κάτι. Μην σκέφτεσαι συνέχεια πως θα κατακτήσεις το άτομο που σε απέρριψε και μην υπεραναλύεις το ζήτημα. Κάτι τέτοιο μόνο καλό δεν θα σου κάνει. Αντίθετα, μπορεί να σου γίνει έμμονη ιδέα που θα εμποδίσει σίγουρα και τις υπόλοιπες πτυχές της ζωής σου.


 Αποδέξου ό,τι συνέβη. Κανένας απολύτως δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι μια τέτοια κατάσταση δεν τον πληγώνει έστω και λίγο. Αυτό που πληγώνεται όμως περισσότερο είναι ο εγωισμός μας, που σε τέτοιες περιπτώσεις θολώνει την κρίση μας και δεν μας αφήνει να πάμε παρακάτω.

Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να αποδεχτούμε ότι δεν είμαστε ούτε οι πρώτοι και σίγουρα ούτε οι τελευταίοι που χρειάζεται να το υποστούν και να πάμε γι’ άλλα…

Με απέρριψε…και τώρα?

Όποιος ισχυριστεί ότι δεν έχει φάει απόρριψη στον έρωτα με τον έναν ή τον άλλο τροπο λέει τουλάχιστον ανακρίβειες…
Όσο και να αγαπάμε κάποιον, δυστυχώς τα αισθήματα δεν είναι πάντα αμοιβαία και δύσκολα αποδεχόμαστε ότι ο άνθρωπος που εμείς θεωρούμε ιδανικό δεν έχει την ίδια άποψη για μας.
Υπάρχουν κι άλλο τρόποι όμως να χειριστούμε την κατάσταση εκτός από το να απομονωθούμε και να κλαιμε ή να τον παρακαλάμε να γυρίσει, τακτικές που συνήθως δεν οδηγούν πουθενά.
  •  Ξέσπασε, αλλά με μέτρο. Εννοείται ότι, αν θέλεις να κλάψεις ή να φωνάξεις ή να απομονωθείς, πρέπει να το κάνεις για να εκτονωθείς. Φροντίσε μόνο να μην ξεπεράσεις τα όρια σου γιατί μετά μπορεί να αισθάνεσαι άσχημα που επέτρεψες στον εαυτό σου να φτάσει σε αυτό το σημείο.
  • Ψυχραιμία! Προσπαθήσε όσο γίνεται να δείς τα πράγματα όπως είναι χωρίς να υπερβάλλεις. Η απόρριψη από ένα άτομο σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι που θα γνωρίζεις θα σε απορρίπτουν και σίγουρα δεν είναι λόγος να χάσεις την αυτοεκτίμησή σου.
  •  Μην επιμένεις να αλλάξεις κάτι. Μην σκέφτεσαι συνέχεια πως θα κατακτήσεις το άτομο που σε απέρριψε και μην υπεραναλύεις το ζήτημα. Κάτι τέτοιο μόνο καλό δεν θα σου κάνει. Αντίθετα, μπορεί να σου γίνει έμμονη ιδέα που θα εμποδίσει σίγουρα και τις υπόλοιπες πτυχές της ζωής σου.
  •  Αποδέξου ό,τι συνέβη. Κανένας απολύτως δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι μια τέτοια κατάσταση δεν τον πληγώνει έστω και λίγο. Αυτό που πληγώνεται όμως περισσότερο είναι ο εγωισμός μας, που σε τέτοιες περιπτώσεις θολώνει την κρίση μας και δεν μας αφήνει να πάμε παρακάτω.
Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να αποδεχτούμε ότι δεν είμαστε ούτε οι πρώτοι και σίγουρα ούτε οι τελευταίοι που χρειάζεται να το υποστούν και να πάμε γι’ άλλα…

(Source: )

Comments
Η Kristen Stewart στο ELLE
Έρχεται να ευχαριστήσει το gay κοινό που συγκεντρώθηκε γύρω της μετά τη ταινία “The Runaways" με αυτή την καλλιτεχνική φωτογράφιση για το αμερικάνικο ELLE.

Η Kristen Stewart στο ELLE

Έρχεται να ευχαριστήσει το gay κοινό που συγκεντρώθηκε γύρω της μετά τη ταινία “The Runaways" με αυτή την καλλιτεχνική φωτογράφιση για το αμερικάνικο ELLE.

Comments
Follow @FemmesGr